Stalin, który – mając silną pozycję w więzieniu – zażyczył sobie przydzielenia Wyszynskiego do swojej celi.

W kwietniu 1917 Wyszynski jako prokurator w moskiewskiej dzielnicy Jakimanka wydał nakaz aresztowania niemieckiego szpiega Włodzimierza Uljanowa ps. Lenin.

Od 1920 członek partii bolszewickiej. Mienszewik Wyszynski przystał do bolszewików, gdyż tylko w ich szeregach mógł zrobić karierę. Aleksandr Orłow opowiadał, jak w latach dwudziestych pracował z Wyszynskim w prokuraturze. Orłow nienawidził Wyszynskiego i z satysfakcją opisał pogardę, jaką darzyli eks-mienszewika jego koledzy – starzy bolszewicy. Pogardę wzbudzało wszystko, nawet „dobre maniery, przypominające carskiego oficera”. Sam Orłow jednak przyznaje, że Wyszynski był „jednym z najzdolniejszych i znakomicie wykształconych prokuratorów”.

Rektor uniwersytetu moskiewskiego w latach 1925–1928, inicjator metod „fizycznego oddziaływania” (tj. tortur), w swej pracy Sądownictwo ZSRR (1936) stwierdził, iż prawo musi podlegać praktyce politycznej. Współautor teorii mówiącej, że w ZSRR automatycznie wzrasta świadomość człowieka, wobec tego, jako bardziej świadomy, w razie przestępstwa zasługuje na większą karę.