Błyszczyk karaibski (Peprilus paru) - gatunek ryby z rodziny żuwakowatych (Stromateidae).
Występowanie Zachodnie wybrzeże Atlantyku od płd. - wsch. USA na płn. po Rio de Janeiro w Brazylii na płd.; czasami notowany w Argentynie.
Gatunek pelagiczny. Żyje w dużych ławicach, w wodach przybrzeżnych: w zatokach, wokół wysp i na szelfie kontynentalnym, na głębokości 15 - 136 m (zwykle 50 - 70 m). Młode żyją w płytkich, przybrzeżnych wodach, często w słonawych ujściach rzek; spotykane są pod wodorostami a osobniki do 10 cm długości często również pod meduzami.
Cechy morfologiczne Osiąga średni 18 cm długości (max. 30 cm). Ciało zaokrąglone, bardzo wysokie (stosunek długości do wysokości 1/1,4 - 1/1,8), jednakowo mocno wygrzbiecone jak wybrzuszone, silnie bocznie spłaszczone. Linia boczna wysoko położona, biegnie równolegle do linii grzbietu. Pysk krótki i tępy. Usta małe, sięgające do wysokości granicy oka. w szczękach kruche zęby, ułożone w jednym rzędzie, proste i spiczaste, te w szczęce górnej nieznacznie zakrzywione. Na pierwszej parze łuków skrzelowych 20 - 23 wyrostki filtracyjne: 5 -7 na górze i 13 - 16 na dole. Łuski małe, łatwo odpadające, obecne również na policzkach i postawach pionowych płetw. Pod płetwą grzbietową brak porów.