Próba dwuusznego naprzemiennego porównywania głośności Fowlera (ang. Alternate Binaural Loudness Balance – ABLB) – opracowany w 1936 roku przez Edmunda Fowlera test audiometrii nadprogowej pozwalający na diagnostykę topograficzną niedosłuchu.
Przebieg badania Pierwszym etapem przeprowadzenia testu jest wyznaczenie krzywych progowych dla obu uszu. Następnie do ucha lepiej słyszącego (ucho odniesienia) podawany jest ton, którego natężenie jest wyższe o 10dB od progu słyszenia dla podawanej częstotliwości. Jednocześnie do ucha gorzej słyszącego (ucho badane), podawany jest ton o identycznej częstotliwości, sukcesywnie wzmacniany, aż do momentu, w którym pacjent stwierdzi jednakową głośność tonów w obu uszach. W kolejnym etapie natężenie tonu w uchu lepiej słyszącym podnoszone jest o 20dB, a wzmacnianie natężenia w uchu badanym trwa aż do potwierdzenia przez badanego jednakowej głośności tonów. Procedurę ponawia się przy zwiększeniu natężenia tonu w uchu odniesienia o kolejne 20dB (aż do 80-90dB).
Badanie ponawia się dla kilku częstotliwości.
Modyfikacje Zamiast tonu ciągłego stosuje się podawanie naprzemiennie tonu przerywanego do ucha odniesienia i ucha badanego.
Wymagania Warunkiem prawidłowego wykonania testu jest, aby różnica w progu słyszenia obu uszu wynosiła minimum 30dB.