Ludwik Leonard Zakrocki (ur. 6 listopada 1894 w Jezierzanach, zm. po 1939) – polski prawnik, notariusz, działacz społeczny, polityk, poseł na Sejm w II RP.
Życiorys Był synem Józefa, pracownika kolei. Uczęszczał do c.k. Gimnazyum w Buczaczu. W 1913 w Gimnazjum w Kołomyi zdał egzamin maturalny. W tym samym roku rozpoczął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. 19 października 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Służył w stopniu sierżanta w I Brygadzie 3 pułku V batalionie. 15 lipca 1915 został ranny pod Urzędowem. 1 stycznia 1917 mianowany chorążym piechoty. W marcu 1917 został skierowany do pracy w Krajowym Inspektoracie Zaciągu na posterunku werbunkowym w Ostrowi Mazowieckiej. Dekretem z 2 grudnia 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego i mianowany porucznikiem piechoty. W szeregach 32. pp. walczył w wojnie z Ukraińcami i bolszewikami. Po zakończeniu wojny, w 1921 zweryfikowany w stopniu kapitana rez. piech. ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i przeniesiony do rezerwy. Podjął wówczas przerwane studia na Wydziale Prawa UJ. Po absolutorium z 10 lipca 1922, uzyskał doktorat praw w 1925. Prowadził kancelarię notarialną w Wiśniczu, następnie przeszedł do notariatu w Białej.