W lutym 1918 zdezerterował i przyjechał do Lublina. 15 marca 1918 został członkiem POW w powiecie zamojskim i przyjął pseudonim „Zadurski”. 30 i 31 października wziął udział w rozbrojeniu austriackiego garnizonu w Zamościu, po czym został skierowany do Krasnegostawu, gdzie jako sierżant uczestniczył w organizacji i szkoleniu oddziałów POW. W styczniu 1919 wyjechał do Rawy Ruskiej z 8. kompanią 35 pułku piechoty. W szeregach tego oddziału walczył na wojnie z Ukraińcami, a później wojnie z bolszewikami. W lutym 1922, na własną prośbę, został przeniesiony do rezerwy z powodów zdrowotnych (głuchota ucha lewego). W rezerwie otrzymał przydział do macierzystego pułku. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 3615. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty. Posiadał wówczas przydział w rezerwie do 56 pułku piechoty w Krotoszynie. W 1934, jako oficer pospolitego ruszenia pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Lida. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr III. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”.