Następnie zajął się werbunkiem ochotników w Słucku do nowo organizowanych oddziałów wojskowych gen. S. Bułak-Bałachowicza. Ponownie sformował oddział partyzancki, przyłączając się na pocz. listopada 1920 r. do „bałachowców”. Na jego bazie został utworzony Samodzielny Batalion Białoruski, wchodzący w skład 2 Dywizji Mińskiej płk. Leonarda I. Mikoszy. Brał on udział w krótkich walkach z bolszewikami. Po internowaniu wojsk gen. S. Bułak-Bałachowicza przez Polaków pod koniec listopada 1920 r., kpt. Fiedoszczenia przedostał się na czele swojego oddziału do Słucka. Został tam oficerem 1 Brygady Słuckiej. Brał udział w nieudanym powstaniu słuckim, po czym został na krótko internowany w Polsce. Po wypuszczeniu z obozu przedostał się do Łunińca, gdzie mieścił się sztab oddziałów partyzanckich Białoruskiej Partii Chłopskiej „Zielony Dąb”. Sformował oddział zbrojny, na czele którego dokonywał wypadów na ziemie białoruskie zajęte przez bolszewików. Pod koniec grudnia 1920 r. został obwołany atamanem białoruskich oddziałów partyzanckich. W lutym 1921 r. został mianowany dowódcą roboczych drużyn białoruskich w składzie Wojska Polskiego. Wiosną 1921 r., po rozwiązaniu oddziałów białoruskich, został aresztowany przez Polaków. Po wyjściu na wolność na pocz. czerwca tego roku, ponownie zaangażował się w działalność zbrojną przeciwko Sowietom.