Edmund Wąsik (ur. 27 września 1883 w Raszowej-Rokiczach, zm. 21 września 1946 w Katowicach) – polski działacz niepodległościowy i społeczny, kolejarz, uczestnik powstań śląskich, poseł na Sejm w II RP.
Życiorys Syn Edmunda i Katarzyny z Murłowskich, urodzony 27 września 1883 w Raszowej-Rokiczach. Ukończył gimnazjum w Bytomiu, gdzie też zdał maturę, a następnie szkołę kolejową we Wrocławiu.
W 1917 został naczelnikiem stacji Gliwice-Towarowa, a także urzędnikiem nadzoru ruchu kolejowego. Po zakończeniu I wojny światowej został członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej Górnego Śląska, a następnie okręgowym komendantem POW na kolei. W 1918 organizował związki zawodowe wśród kolejarzy na Górnym Śląsku. Pod koniec 1919 został prezesem Związku Kolejarzy przy „Zjednoczeniu Zawodowem Polskiem”. „Z ogromnym nakładem pracy i poświęcenia wśród ciągłego niebezpieczeństwa życia i prześladowań„ przystąpił do pracy organizacyjnej i od 1920 brał udział w przygotowywaniach do objęcia służby kolejowej, w przypadku wystąpienia kolejnego powstania. Przed wybuchem III powstania śląskiego współpracował z Grupą Destrukcyjną Wawelberga (Tadeusza Puszczyńskiego). Aktywnie uczestniczył w plebiscycie oraz w III powstaniu śląskim, podczas którego był czołową postacią tymczasowego kierownictwa kolejowego przy sztabie Grupy „Wschód” w Bielszowicach.