Brakuje jednak jakichkolwiek dowodów mogących potwierdzić tę informację. Jeżeli egzekucja rzeczywiście miała miejsce, jej ofiarami na pewno nie byli więźniowie z Warszawy; Według „poważnych źródeł konspiracyjnych” w dniu 28 lub 29 października 1942 w Lesie Kabackim rozstrzelano kilkudziesięciu mężczyzn. Mieli oni zostać przywiezieni na miejsce kaźni pod eskortą policji niemieckiej oraz polskich granatowych policjantów. „Biuletyn Informacyjny” z 12 listopada 1942 podawał, że rozstrzelano wówczas 20 skazańców (najprawdopodobniej więźniów Pawiaka) oraz dwóch policjantów, którzy odmówili udziału w egzekucji. Po wojnie nie udało się jednak odnaleźć grobu, ani też świadków tej egzekucji; Według niepotwierdzonych informacji w dniu 1 listopada 1942 rozstrzelano w rejonie Pyr około 10 osób przywiezionych samochodem z Warszawy; 19 czerwca 1944 Niemcy mieli rozstrzelać w Lesie Kabackim ok. 80 osób przywiezionych z Warszawy. Po wojnie nie udało się jednak odnaleźć grobu, ani też świadków tej egzekucji.
Gdyby informacje o powyższych egzekucjach okazały się prawdziwe, liczba osób straconych przez Niemców w Lesie Kabackim wzrosłaby do ok.