W lipcu 1941 Niemcy zaprzestali przeprowadzania egzekucji w Palmirach, gdyż dokonywane tam zbrodnie przestały stanowić jakąkolwiek tajemnicę dla polskiej ludności. Masowe rozstrzeliwania zostały wówczas częściowo zastąpione masowymi wywózkami do obozów koncentracyjnych. Nie oznacza to jednak, że okupanci całkowicie zrezygnowali z eksterminacji bezpośredniej. Gestapo zaczęło odtąd poszukiwać nowych lokalizacji w podwarszawskich lasach, które mogłyby posłużyć jako miejsca tajnych egzekucji. Jednym z takich miejsc stały się okolice wsi Laski na obrzeżach Puszczy Kampinoskiej.
Egzekucje w Laskach Niewiele wiadomo na temat dat i przebiegu egzekucji przeprowadzanych w okolicach Lasek. Udało się również ustalić tożsamość tylko nielicznych ofiar. Najwięcej informacji na temat akcji eksterminacyjnej w Laskach dostarczyły wyniki ekshumacji przeprowadzonej tam wiosną 1947 roku. Odkryto wówczas cztery zbiorowe mogiły kryjące szczątki 155 osób.
W dwóch pierwszych grobach spoczywały ciała kolejno: 21 i 23 mężczyzn. Ze względu na daleko posunięty rozkład zwłok i brak jakichkolwiek dokumentów nie udało się zidentyfikować żadnej z ofiar. Odnotowano jedynie, że w momencie śmierci część skazańców była odziana w poranne obuwie i ubrania narzucone na gołe ciało.