W grupie więźniów Pawiaka rozstrzelanych tego dnia na wydmach Łuże znaleźli się m.in.: Adam Łada-Bieńkowski (przedwojenny dyrektor Obywatelskiego Komitetu Zimowej Pomocy Bezrobotnym, przewodniczący okręgu warszawskiego ZHP); Wincenty Boy ps. „Inspektor” (szef oddziału kwatermistrzowskiego i zaopatrzeniowego w organizacji dywersyjnej AK „Wachlarz”); Wilhelm Baranowski (oficer „Wachlarza”); Jakub Jaskulski, Władysław Jasiński i Feliks Sudar – pracownicy Urzędu Telekomunikacyjnego (aresztowani po zabójstwie oficera Gestapo w Zielonce); Izydor Koszykowski (komunista, autor powieści autobiograficznej „Dziecko ulicy”); Ignacy Wiśniewski (oficer AK).
Po upływie kilku miesięcy niektóre rodziny zamordowanych otrzymały z niemieckiej policji urzędowe zawiadomienia o śmierci swoich bliskich. Jako datę zgonu podawano w nich 15 października 1942 roku, zatajono jednakże jego przyczynę.
Nie była to jedyna zbrodnia dokonana przez Niemców w odwecie za akcję „Wieniec”. 16 października okupanci przeprowadzili pierwszą publiczną egzekucję na terenie Warszawy. W pięciu miejscach na peryferiach miasta powieszono wówczas 50 więźniów Pawiaka.