thumb| Francisco de Zurbarán, Objawienie Dzieciątka Jezus świętemu Antoniemu z Padwy thumb|250px|Monument sylwetki świętego Antoniego z Dzieciątkiem Jezus w Poznaniu
Antoni z Padwy, Antoni Padewski, Antoni z Lizbony, właśc. Fernando Martins de Bulhões (; ur. w 1191 w Lizbonie, zm. 13 czerwca 1231 w Arcelli k. Padwy) – portugalski teolog, franciszkanin, święty Kościoła katolickiego, prezbiter i doktor Kościoła.
Był nazywany „Doktorem Ewangelicznym” ().
Życiorys Według XX-wiecznej rekognicji ciała Antoniego, urodził się on w 1191 roku, w Lizbonie, w majętnej, ale nie szlacheckiej rodzinie. Na chrzcie otrzymał imię Fernando, a jego rodzicami byli najprawdopodobniej Martin de Bulhões i Maria bądź Teresa. Według legend miał mieć brata: Pedra oraz dwie siostry: Marię i Felicjannę, ale nie ma na to historycznych dowodów. Podstawowe wykształcenie odebrał w szkole katedralnej, gdzie nauczycielem był jego stryj – ks. Fernando Martins. W wieku 15 lat przeżył kryzys moralny, który objawiał się nadmiernym pociągiem seksualnym i miał trwać około 2–3 lat. W 1209 roku przezwyciężył kryzys i wstąpił do zakonu kanoników regularnych w klasztorze św. Wincentego. Dwa lata później przeniósł się do klasztoru św. Krzyża w Coimbrze. Studiował tam Pismo Święte, teologię, gramatykę, retorykę, dialektykę i nauki przyrodnicze.