Pampus chinensis – gatunek ryby z rodziny żuwakowatych.
Występowanie Ocean Indyjski i Pacyfik od Zatoki Perskiej na zach. po wsch. Indonezję na wsch. i Japonię na płn. Brak go w Papui-Nowej Gwinei i Australii.
Występuje nad dnem mulistym na głębokości powyżej 10 m, może wchodzić do ujść rzek. W zależności od pory roku przebywa pojedynczo lub w niewielkich grupach.
Cechy morfologiczne Osiąga maksymalne 40 cm długości (średnio 20 cm). Ciało bardzo wysokie, bocznie spłaszczone, mocne. Podstawa ogona krótka, wysoka, bocznie spłaszczona. Głowa zaokrąglona; czoło prawie proste, pysk tępy. 33 kręgi. Oczy małe, centralnie położone, o średnicy mniejszej niż długość pyska. Otwór gębowy przedni, mały, z tyłu zakrzywiony w dół i nie sięgający przedniej krawędzi oka. Szczęka górna połączona z głową, nieruchoma, pokryta skórą. Zęby w szczękach drobne, ułożone w pojedynczych rzędach, spłaszczone z trzema wierzchołkami (centralny wierzchołek znacznie większy od pozostałych). Otwory skrzelowe niewielkie ich dolna krawędź sięga niewiele poniżej płetw piersiowych. Na pierwszej parze łuków skrzelowych 11 – 14 wyrostków filtracyjnych. Linia boczna położona wysoko naśladująca kształt grzbietu. Łuski bardzo małe, cykloidalne, lekko zachodzące na podstawy płetw.