W części środkowej znajduje się profilowany sarkofag, na nim tablica kartuszowa, plastycznie ujęta po bokach w chrząstkowo-małżowinowe woluty i zwieńczona uskrzydloną trupią główką. Na tablicy widnieje majuskułowa łacińska inskrypcja.
Nad sarkofagiem umieszczona jest owalna nisza z ustawionym na niewielkim cokoliku popiersiem zmarłego, zwieńczona skrzydlatą anielską główką. Na cokole nagrobka umieszczono trzy kartusze. Na środkowym widnieje uskrzydlona klepsydra. Po obu stronach tablicy widnieją pełnoplastyczne figurki puttów. Podobne putta siedzą na sarkofagu po obu stronach niszy z popiersiem. Po obu stronach niszy belkowanie podtrzymywane jest przez dwa ukazane do połowy tułowia trupy (tzw. muskelmany) z umięśnionymi, wyschniętymi i gnijącymi ciałami.
Materiał Nagrobek wykonano z różnobarwnych materiałów powszechnie wykorzystywanych do tworzenia małej architektury w Rzeczypospolitej w XVII wieku. Należą do nich silnie skrystalizowane wapienie (potocznie zwane "marmurami"). Dominuje czarny "marmur dębnicki" wydobywany w kamieniołomach w miejscowości Dębnik koło Krzeszowic. Do wykonania dekoracji rzeźbiarskich, tj. popiersia biskupa, putt, figur alegorycznych, kartusza herbowego i ornamentów roślinnych, użyto jasnokremowego "marmuru zalaskiego" wydobywanego w kamieniołomie Zalas-Głuchówki.