Wyemigrowała do Norwegii i od 1969 mieszkała w Stavanger. Organizowała pomoc humanitarną (paczki z żywnością i odzieżą) dla ludności Krakowa. Przekazała drukarkę Komisji „Solidarności” przy Oddziale i Placówkach PAN. W 2007 Szaszkiewiczowa powróciła do Polski.
Była autorką wspomnień Podwójne życie Szaszkiewiczowej (Wydawnictwo Literackie, Kraków 2011) i prowadzonego od stycznia 2013 bloga Kika – Moje pierwsze 100 lat (co czyniło ją najstarszą blogerką w Polsce).
thumb|200px|Pogrzeb Kiki Szaszkiewiczowej na cmentarzu Rakowickim w Krakowie, 18 sierpnia 2014
24 lutego 2014, podczas jubileuszu swoich 97. urodzin, została uhonorowana odznaką „Honoris Gratia” za wybitne zasługi dla Krakowa. Laudację na jej cześć wygłosił Jerzy Vetulani. 8 sierpnia tegoż roku otrzymała z rąk wojewody małopolskiego Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski.
Życie prywatne Była córką Joachima Jarochowskiego i Marii z Wiktorów. Miała dwoje rodzeństwa: Marię, pisarkę i działaczkę komunistyczną, oraz , fotografa. W 1944 poślubiła Antoniego Szaszkiewicza, z którym miała dwóch synów: Macieja i Joachima. Mieszkała przy ulicy Urzędniczej, pracowała jako pielęgniarka w szpitalu w Nowej Hucie.
Zmarła 11 sierpnia 2014 w Krakowie.