thumb|160px|Kabina nadawczo-odbiorcza PRW-13 PRW-13 (kod NATO: Odd Pair; nazwa polska: Zofia IV i Zofia VI) – wysokościomierz radiolokacyjny radzieckiej produkcji o pułapie wykrywania do H= 85 kilometrów; modernizacja PRW-11. Stacja radiolokacyjna składa się z trzech przyczep ciągnionych przez samochody marki Kraz 255B: z przyczepy obrotowej W1 - na której znajduje się aparatura nadawczo-odbiorcza oraz antena, przyczepy wskaźnikowej W2 z rezerwowym agregatem AD-30, przyczepy W3 na której znajduje się podstawowy zespół prądotwórczy AD-30 oraz przetwornica WPŁ-30. Załoga składa się z: dowódcy, starszego operatora, trzech operatorów, trzech elektromechaników-kierowców. Wysokościomierz PRW-13 może pracować także jako odległościomierz, posiada wskaźnik RH i D.
Nadajnik magnetronowy składa się z dwóch magnetronów w kanale 1 i 2, pracujących po uprzednim przełączeniu (magnetron w niepracującym kanale jest podżarzany i gotowy do pracy). Magnetrony chłodzone są cieczą. Magnetrony nie są przestrajalne, typu Mi-341 lub zamiennie MI-14. Zmiana magnetronu równa się ze zmianą częstotliwości, przestrajana jest heterodyna na triodzie dyskowej typu GS-13 lub W4B, na odpowiednie częstotliwości oznaczone literami.