5 grudnia 1998 w Atlantic City zwyciężył niejednogłośną decyzją sędziów Nanę Konadu z Ghany i został mistrzem WBA. Już w pierwszej obronie tytułu, 26 czerwca 1999 w Las Vegas, przegrał jednogłośnie na punkty z rodakiem Paulie Ayalą i utracił pas mistrzowski. Była to jego pierwsza porażka w karierze zawodowej. Pół roku później otrzymał kolejną szansę walki o tytuł, tym razem federacji WBO. 8 stycznia 2000 w Albuquerque zwyciężył jednogłośnie na punkty Jorge Eliciera Julio z Kolumbii i ponownie został mistrzem świata. 6 maja w obronie pasa pokonał Argentyńczyka Pedro Javiera Torresa, a we wrześniu przeniósł się do wyższej kategorii i tytuł zawakował.
Po ponownej porażce, w rewanżowym pojedynku, z Paulie Ayalą (tytuł WBA nie był w stawce) i trzech zwycięstwach między innymi z byłym mistrzem WBC Cesarem Soto stanął przed kolejną szansą zdobycia tytułu mistrza. O pas IBF w wadze piórkowej zmierzył się z wielokrotnym mistrzem tej kategorii Meksykaninem Manuelem Moliną. Po zaciętym pojedynku zwyciężył decyzją większości i został mistrzem świata w trzeciej kategorii wagowej. Pozbawiony został tytułu we wrześniu tego samego roku, kiedy postanowił zmierzyć się z byłym i przyszłym wielokrotnym mistrzem Meksykaninem Marco Antonio Barrerą.