W drugiej połowie 1848 roku pomiędzy babitami a rządem Kadżarów wybuchły zamieszki. Wówczas Bahá'u’lláh starał się dotrzeć do uwięzionych babitów w forcie Tabarsi w prowincji Mazandaran, jednak został pojmany i uwięziony zanim zdołał dotrzeć na miejsce. W kolejnych latach aż do 1850 roku wielu babitów zostało zamordowanych w różnych prowincjach kraju po tym, jak Báb uczynił jego roszczenie do bycia Objawicielem Bożym bardziej publicznym.
Síyáh-Chál thumb|Oryginalne wejście do Siyah-Chal Po egzekucji Bába w 1850 roku grupa teherańskich babitów, którym przewodził babita znany jako Azim, uknuła spisek przeciwko szachowi Naseroddinowi w odwecie za tę egzekucję. Baha Allah potępił ten plan, który jednak został wprowadzony w czyn. 15 sierpnia 1852 radykalna grupa babitów podjęła próbę zgładzenia szacha, lecz ich plan nie powiódł się i szach nie odniósł obrażeń podczas zamachu. Grupa babitów powiązana z tym wydarzeniem została pojmana i zabita. Pomimo tego, że zamachowcy utrzymywali, że działali samodzielnie, cała społeczność babitów została oskarżona za ten czyn i szach rozpoczął ogólny pogrom tej społeczności.