Jan Zdzisław Włodek (ur. 31 sierpnia 1885 w Dąbrowicy, zm. 19 lutego 1940 w Krakowie) – polski agronom, profesor zwyczajny Uniwersytetu Jagiellońskiego, dziekan Wydziału Rolniczego UJ, legionista i polski dyplomata, właściciel ziemski, społecznik oraz publicysta i współpracownik przedwojennego „Czasu”.
Życiorys thumb|Dwór w Dąbrowicy-Chrostowej, w którym w latach 1947–2016 mieścił się Zespół Średnich Szkół Rolniczych Pochodził z bogatej rodziny ziemiańskiej z Dąbrowicy (w bocheńskim). Był synem Zdzisława Romana Włodka (1853–1928) marszałka bocheńskiego i właściciela dóbr Dąbrowica oraz Albiny Götz-Okocimskiej (1860–1937), córki Jana Ewangelisty Goetza założyciela browaru w Okocimiu.
Uczył się w III gimnazjum w Krakowie. W roku 1908 został powołany, a następnie zwolniony z wojska austriackiego jako niezdolny do służby wojskowej z powodu złego stanu zdrowia. Po egzaminie maturalnym wyjechał za granicę, studiował nauki rolnicze na uniwersytecie we Wrocławiu, Uniwersytecie we Fryburgu (Szwajcaria) i na 2 uczelniach w Berlinie (Akademii Rolniczej i na Wydziale Filozoficzno-Przyrodniczym Uniwersytetu, gdzie w 1911 roku uzyskał tytuł doktora nauk rolniczych). Po powrocie do kraju w 1911, został asystentem w gospodarstwie doświadczalnym (Stacji Doświadczalnej) Studium Rolniczego UJ w Mydlnikach k.