Maszyna uzyskała certyfikat 1 września 1999 roku i wkrótce potem, 23 września, miała miejsce pierwsza dostawa – do AirTran Airlines.
Wersje Samolot ten oferowany był w standardowej wersji 717-200BGW (Basic Gross Weight) oraz w wersji o wydłużonym zasięgu 717-200HGW (High Gross Weight). Dodatkowo, trwały prace nad skróconym 80 miejscowym 717-100 (wcześniej MD-95-20) oraz wydłużonym 120 miejscowym 717-300 (wcześniej MD-95-50). W efekcie powstała wersja odrzutowca dyspozycyjnego (business jet).
Technika Dwuosobowa kabina załogi Boeinga 717 zawiera awionikę, zaczerpniętą z rodziny MD-11. Informacje generowane przez dwa zintegrowane komputery docierają do pilotów poprzez 6 płaskich paneli ciekłokrystalicznych (LCD). Zastosowano 6 systemów wspomagających pilotów.
Produkcja W proces produkcyjny samolotu zaangażowanych było wiele firm z całego świata, wśród nich: Alenia (kadłub), Korean Air (dziób), AIDC, Taiwan (część ogonowa), ShinMaywa, Japonia (pylony silników oraz stabilizatory poziome), Israel Aircraft Industries (podwozie) oraz Fischer, Austria (wnętrze). Końcowy montaż płatowca odbywał się w fabryce Boeinga w Long Beach, w budynku, w którym produkowane były DC-9 oraz MD-80.