Stanisław Ciesielczuk (ur. 3 czerwca 1906 r. w Hrubieszowie, zm. 26 listopada 1945 r. tamże) – polski poeta.

Życiorys Urodził się w rodzinie chłopskiej na rolniczym przedmieściu Hrubieszowa – Sławęcinie. Edukację rozpoczął w szkole rosyjskiej, następnie uczęszczał do prywatnej szkoły polskiej, a potem do gimnazjum. Zadebiutował jako redaktor szkolnego pisma literackiego „Pąkowie”.

W 1923 zdał maturę i rozpoczął studia polonistyczne na Uniwersytecie Warszawskim. W trakcie studiów dorabiał m.in. jako korektor w „Gazecie Warszawskiej” i „Ekspresie Wieczornym”. Spędzał wtedy czas zarówno w Warszawie, jak i Hrubieszowie – i tak było aż do rozpoczęcia II wojny światowej.

Od 1927 należał do grupy literackiej „Kwadryga”.

Od 1939 przebywał w Hrubieszowie, gdzie przeżył większą część okupacji hitlerowskiej. W marcu 1944 roku wrócił do Warszawy, gdzie zachorował na płuca i trafił do szpitala. Wypisał się z niego, gdy wybuchło powstanie warszawskie. Przeżył je, a po jego zakończeniu opuścił Warszawę i dotarł na Podhale. W 1945 wrócił do Hrubieszowa, gdzie w listopadzie tegoż roku zakończył żywot chory na gruźlicę.

Nazwisko poety nosi jedna z ulic w Hrubieszowie.