„zimne wrota” albo „blokada zimna” – sygnalizowane jest czerwonym światłem na sygnalizatorze przed wjazdem. Północny odcinek, za tunelem, jest płatny dla pojazdów motorowych (statystyki pokazują, że punkt poboru opłat przekracza rocznie ćwierć miliona osób i sto tysięcy pojazdów). Po wybudowaniu tunelu droga do Nordkapp omija o parę kilometrów miejscowość Honningsvåg, ośrodek administracyjny gminy (kommune) Nordkapp (wcześniej dopływało się tu z kontynentu wyłącznie promem z położonej po przeciwnej stronie fiordu miejscowości Kåfjord). Na całej trasie znajduje się w sumie pięć tuneli i jeden wiadukt: za Honningsvåg, jeszcze na Magerøya, w kierunku południowym względnie płaski 4440-metrowy Honningsvågtunnelen, krótki 190-metrowy Sarnestunnelen, następnie 520-metrowy wiadukt Veidnesbrua nad zatoką Kåfjorden oraz wspomniany podmorski Nordkapptunnelen; wszystkie te obiekty zarządzne są przez firmę Nordkapp Bompengeselskap AS. Dalsze dwa tunele, znajdujące się na kontynentalnym odcinku trasy, to Sortviktunnelen (496 m) oraz Skarvbergtunnelen (2980 m).