Zakończyło to rozliczne spory dotyczące wyboru tamtejszego biskupa. Konsekrowany na biskupa został w 1247. Tego roku biskupa zaakceptował również król czeski Wacław I. Szczególną przychylność króla biskup Bruno zyskał po tym, jak stanął po stronie Wacława w jego sporze z synem Przemysłem a później przyczyniając się do pogodzenia ojca z synem.
W sprawach kościelnych biskup Bruno aktywnie starał się o reformę kościelnej administracji. Odnawiał stare i ustanawiał nowe dekanaty. Zwoływał synody, ustanawiał nowe urzędy kościelne. Zajmował się również majątkiem kościelnym. Blisko starej osady założył nowe miasto Kromieryż z zamkiem. Po pożarze katedralnego kościoła św. Wacława w Ołomuńcu w 1265 odnowił go w stylu gotyckim.
Uważany jest za pioniera kolonizacji średniowiecznych Moraw, zaludniał dotąd niezamieszkane obszary, głównie w części środkowej (Wyżyna Drahańska) i na północy Moraw (obszary pomiędzy Odrą i Ostrawicą – zob. państwo hukwaldzkie ziemię opawską). Na przykład w jego liście z 1267 r. po raz pierwszy wzmiankowana została Ostrawa (Morawska). Oprócz wspomnianego zamku w Kromieryżu założył też zamki Mírov, Blansek, Fulštejn, Šaumburk i inne. W 1267 r. na wzgórzu Hradisko nad doliną Dolnej Beczwy rozpoczął budowę zamku Rožnov i założył – będącą jego podgrodziem – wieś Rožnovec (dzisiejszy Rožnov pod Radhoštěm).