Produkowano także Honkery w wersjach hard-top, ze skrzynią ładunkową oraz jako pick-up. Wykorzystywano w nich silniki benzynowe pochodzące z samochodu FSO Polonez, silniki Diesla Iveco (2.5 dm³), a od 1997 roku turbodoładowane silniki Andoria 4CT90 (później 4CTi90). Samochód w wersji podstawowej miał 3-drzwiowe nadwozie, oparte na ramie ze sztywnymi mostami napędowymi na resorach piórowych. Standardowo posiadał 2 fotele w kabinie (kierowcy i pasażera), a w tylnej części dwie czteroosobowe ławki ustawione wzdłuż ścian, oparciem do ściany. Opcją były 2 lub 3 jednoosobowe siedzenia w drugim rzędzie i dwie dwuosobowe ławki pod ścianami lub 2 siedzenia w drugim i 2-3 w trzecim rzędzie.
Właścicielem praw do produkcji samochodów Honker do 2009 roku był syndyk Daewoo Motor Polska. W 2008 roku pojawiła się informacja o chęci przejęcia praw do produkcji Honkera przez ukraińską firmę DP Naftogazbud Polikor, jednak do finalizacji umowy między stroną ukraińską a syndykiem DMP nie doszło. Syndyk firmy Daewoo Motor Polska utworzył w 2008 roku Zakład Produkcji Samochodów (ZPS) w Lublinie, który posiadał zamówienia na 200 sztuk Honkerów dla wojska i chciał uruchomić ich produkcję.