W XVI wieku dodane zostały dwie karty na papierze.
Tekst pisany jest dwoma kolumnami na stronę, 25-28 linijek w kolumnie. Atrament jest koloru brunatnego lub ciemnobrunatnego. Wielkie inicjały na początku ksiąg dekorowane są w kolorze czerwonym, niebieskim, zielonym, brunatnym oraz czarnym; małe inicjały stawiane na początku sekcji w środku ksiąg dekorowane są na czerwono oraz niebiesko. Niektórych korekt dokonał już oryginalny skryba (np. w Mk 2,14 i Łk 3,1). Do gramatycznych osobliwości kodeksu należy forma ειπαν użyta w Mt 21,27; 26,61; Łk 9,13; 22,35.
Tekst Ewangelii dzielony jest według κεφαλαια (rozdziały) oraz według krótszych jednostek – Sekcji Ammoniusza. Numery Sekcji Ammoniusza podawane są zawsze po lewej stronie kolumny. Sekcje Ammoniusza opatrzone zostały odniesieniami do Kanonów Euzebiusza. Przed każdą z ewangelii umieszczone zostały listy κεφαλαια (spis treści). W górnym marginesie, ponad tekstem ewangelicznym, umieszczono τιτλοι (tytuły) owych rozdziałów. Kodeks zawiera ponadto w dolnym marginesie tzw.