J.G. Eichhorn (1752–1827) nazwał go „królową minuskułów”Die Königin unter den Cursiv geschriebenen Handschriften (J.G. Eichhorn, Einleitung in das NT, Bd. IV, Weidmannsche Buchhandlung, Leipzig 1827, s. 217.). Dzisiaj jednak „królowa” ma kilka rywalek (81, 892, 1175, 1739)R. Waltz, Minuscule 33 at the Encyclopedia of Textual Criticism. Jest jednym z nielicznych minuskułów, którym Brooke Foss Westcott i Fenton John Anthony Hort poświęcili uwagę. Ich zdaniem rękopis przekazuje wiele przedbizantyjskich lekcji.

Rękopis został włączony do aparatu krytycznego przez Kurta Alanda w jego 25 wydaniu Novum Testamentum Graece (1963). Jest cytowany w naukowych wydaniach greckiego Novum Testamentum Nestle-Alanda (NA26, NA27). NA27 cytuje go jako świadka I rzędu.

mały|Tekst Łk 1,8-11 (facsimile Scrivenera) Fotograficzne facsimile kodeksu opublikował Dean Burgon, którego fragment wykorzystał Scrivener w swoim „A Plain Introduction”. Kolejne facsimile opublikował William Hatch w 1951 i Alandowie w 1982.

Obecnie przechowywany jest we Francuskiej Bibliotece Narodowej w Paryżu, pod numerem katalogowym Gr. 14.

Zobacz też Lista kodeksów minuskułowych Nowego Testamentu Textus receptus

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne Grec 14 BnF

Kategoria:Minuskułowe rękopisy NT Kategoria:Manuskrypty biblijne z IX wieku Kategoria:Bibliothèque nationale