Minuskuł 209 (wedle numeracji Gregory–Aland), δ 457 oraz α 1581 (von Soden) – rękopis Nowego Testamentu pisany minuskułą na pergaminie w języku greckim z XIV wiekuK. Aland, M. Welte, B. Köster, K. Junack, Kurzgefasste Liste der griechischen Handschriften des Neues Testaments, Walter de Gruyter, Berlin, New York 1994, p. 48.. Zawiera marginalia (podział tekstu); należał niegdyś do kardynała Bessariona, obecnie przechowywany jest w Wenecji.
Opis rękopisu Kodeks zawiera pełny tekst Nowego Testamentu na 411 pergaminowych kartach (19,5 cm na 12 cm).
Tekst rękopisu pisany jest jedną kolumną na stronę, 27 linijek w kolumnie.
Tekst kodeksu dzielony jest według κεφαλαια (rozdziałów), których numery umieszczono na marginesie tekstu. Tekst rękopisu zawiera τιτλοι (tytuły) owych rozdziałów. Ponadto tekst Ewangelii dzielony jest jeszcze według Sekcji Ammoniusza, których numery umieszczono na marginesie, jednak bez odniesień do Kanonów Euzebiusza (pisanych pod numerami Sekcji Ammoniusza). Zawiera Aparat Eutaliusza w Listach powszechnych oraz prolegomenę do Apokalipsy.
Tekst Pericope adulterae (Jan 7,53-8,11) został opuszczony przez kopistę.