Stefan Bernas (ur. 27 marca 1919 w Drzewicy, zm. 4 sierpnia 1983 w Warszawie) – polski elektroenergetyk, profesor Politechniki Warszawskiej.
Życiorys Urodził się w rodzinie Piotra (1891–1951) i Kazimiery z Wiecińskich (1891–1975). Był bratem Kazimierza (1914–1941), pilota RAF-u, Tadeusza (1917–1995), dowódcy okrętu podwodnego ORP Sokół, Feliksa (1923–1994), żołnierza Armii Krajowej ps. Ryszard, i Zbigniewa (1925–1991), żołnierza Armii Krajowej. Ukończył w 1937 gimnazjum matematyczno-przyrodnicze im. Augusta Witkowskiego w Skarżysku-Kamiennej. W 1938 rozpoczął studia na Wydziale Elektrycznym Politechniki Warszawskiej, które przerwał wybuch II wojny światowej.
We wrześniu 1939 przeniósł się z Warszawy do Skarżyska-Kamiennej, dwa miesiące później przystąpił do konspiracyjnej organizacji „Orzeł Biały”. W kwietniu groźba aresztowania zmusiła Stefana Bernasa do powrotu do Warszawy, gdzie wstąpił w szeregi Związku Walki Zbrojnej (ps. Brat). Uczestniczył w zajęciach konspiracyjnej Szkoły Podchorążych, którą ukończył w 1943. Wkrótce dołączył do zgrupowania walczącego pod dowództwem majora Jana Piwnika „Ponurego” w Górach Świętokrzyskich.