Ponadto przed każdą z Ewangelii umieszczone zostały listy κεφαλαια.
Zawiera Epistula ad Carpianum, tablice do Kanonów Euzebiusza, Prolegomenę, ilustracje, noty liturgiczne na marginesach, księgi liturgiczne z żywotami świętych (menologium i synaksarion).
Tekst Pericope adulterae (Jan 7,53-8,11) oraz J 5,4 oznakowany został przy pomocy obelisku jako wątpliwy.
Tekst Grecki tekst Ewangelii reprezentuje bizantyńską tradycję tekstualną. Aland zaklasyfikował go do kategorii V. Według Claremont Profile Method, tj. metody wielokrotnych wariantów, reprezentuje standardowy tekst bizantyński w Łk 1; 10; 20.
Historia Paleograficznie datowany jest na wiek XI.
Rękopis należał niegdyś do Antonelli Petrucci, sekretarza Ferdynanda I, króla Neapolu. Rękopis wykorzystany został przez Stefanusa w jego Editio Regia (1550), który oznakował go przy pomocy ζ'. Na listę rękopisów Nowego Testamentu wciągnął go Wettstein. Rękopis badał Scholz oraz Paulin MartinJean-Pierre-Paul Martin, Description technique des manuscrits grecs, relatif au N. T., conservé dans les bibliothèques des Paris (Paris 1883), ss. 21–23..
Obecnie przechowywany jest we Francuskiej Bibliotece Narodowej w Paryżu, pod numerem katalogowym Gr.