Historia Paleograficznie datowany jest na wiek XI. Rękopis został nabyty pomiędzy 1643 a 1653 rokiem„The Gospel According to John in the Byzantine Tradition”. Introduction to the Printed Edition. Pierwszy opis rękopisu sporządził Bernard de Montfaucon. Na listę rękopisów Nowego Testamentu wciągnął go Wettstein. Rękopis badali Scholz oraz Paulin Martin. Herman C. Hoskier skolacjonował tekst Apokalipsy.
Obecnie przechowywany jest we Francuskiej Bibliotece Narodowej w Paryżu, w Fonds Coislin, pod numerem katalogowym Gr. 199.
Nie jest cytowany w naukowych wydaniach greckiego Novum Testamentum Nestle-Alanda (NA26, NA27).
W roku 1999 przystąpiono do przygotowania tekstu Ewangelii Jana według bizantyńskiej tradycji tekstualnej. Przy wyborze rękopisów minuskuł 35 został uznany za najlepszego przedstawiciela bizantyńskiego tekstu ze względu na regularną gramatykę i niewielkie odchylenia od późniejszych drukowanych wydań tekstu bizantyńskiego (zwłaszcza wydania patriarchalnego z 1904 roku). W roku 2007 ukazała się Ewangelia Jana (The Gospel According to John in the Byzantine Tradition, Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart 2007)Institute for Textual Scholarship and Electronic Editing University of Birmingham. Tekst wydania różni się od rękopisu jedynie w 18 miejscach.