Minuskuł 105 (według numeracji Gregory-Aland), δ 257 (von Soden) – rękopis Nowego Testamentu pisany minuskułą na pergaminie w języku greckim z XII wiekuK. Aland, M. Welte, B. Köster, K. Junack, Kurzgefasste Liste der griechischen Handschriften des Neues Testaments, Walter de Gruyter, Berlin, New York 1994, p. 47.. Zawiera marginalia. Przechowywany jest w Oksfordzie.

Opis rękopisu Kodeks zawiera tekst Nowego Testamentu bez Apokalipsy, na 426 pergaminowych kartach (20,5 cm na 16 cm). Karty kodeksu ułożone zostały w formacie quarto; inicjały pisane są złotem.

Tekst rękopisu pisany jest jedną kolumną na stronę, w 27 linijkach na stronę.

Tekst rękopisu dzielony jest według κεφαλαια (rozdziałów), których numery podano na marginesie. W górnym marginesie umieszczono τιτλοι (tytuły) owych rozdziałów. Ponadto przed każdą z Ewangelii umieszczone zostały listy κεφαλαια (spis treści). W Ewangeliach stosuje również podział według krótszych jednostek – Sekcji Ammoniusza. Sekcje Ammoniusza nie zostały opatrzone odniesieniami do Kanonów Euzebiusza.

Oryginalny rękopis nie zawierał tekstu Pericope adulterae (Jan 7,53-8,11), został on dodany w roku 1391 przez późniejszego kompilatora na końcu Ewangelii Jana.

Tekst Grecki tekst Ewangelii reprezentuje tekst bizantyński.