Minuskuł 284 (według numeracji Gregory-Aland), ε 374 (von Soden) – rękopis Nowego Testamentu pisany minuskułą na pergaminie w języku greckim z XIII wiekuK. Aland, M. Welte, B. Köster, K. Junack, Kurzgefasste Liste der griechischen Handschriften des Neues Testaments, Walter de Gruyter, Berlin, New York 1994, p. 47.. Zawiera marginalia. Przechowywany jest w Paryżu.
Opis rękopisu Kodeks zawiera tekst czterech Ewangelii, na 254 pergaminowych kartach (19,4 cm na 15 cm).
Tekst rękopisu pisany jest jedną kolumną na stronę, w 22 linijkach na stronę. Nagłówki są zdobione srebrem.
Tekst rękopisu dzielony jest według κεφαλαια (rozdziałów), których numery podano na marginesie. W górnym marginesie umieszczono τιτλοι (tytuły) owych rozdziałów. Ponadto przed każdą z Ewangelii umieszczone zostały listy κεφαλαια (spis treści). W Ewangeliach stosuje również podział według krótszych jednostek – Sekcji Ammoniusza. Sekcje Ammoniusz zostały opatrzone odniesieniami do Kanonów Euzebiusza.
Zawiera noty liturgiczne na marginesach. Późniejszy kompilator dodał księgi liturgiczne z żywotami świętych: synaksarion i menologium.
Oryginalny rękopis nie zawierał tekstu Pericope adulterae (Jan 7,53-8,11), został on dodany w roku 1391 przez późniejszego kompilatora na końcu Ewangelii Jana.