Jerzy Bock (Jerzy Buk, ur. 12 kwietnia 1621 w Komorznie pod Byczyną, zm. 19 listopada 1690 w Oleśnicy) – polski pisarz religijny, poeta, tłumacz oraz archidiakon oleśnickiStanisław Wasylewski, „Na Śląsku opolskim”, Katowice 1937, s. 74..
Życiorys Pochodził z polskiej rodziny mieszczańskiej prawdopodobnie noszącej nazwisko Buk.Literatura polska. Przewodnik encyklopedyczny” Tom I A-M, PWN Warszawa 1984, hasło Jerzy Bock s. 89. Według badań Wincenta Ogrodzińskiego jego rodzina przybyła na Śląsk z Węgier. Jerzy Bock studiował na Węgrzech oraz w Królewcu. W roku 1646 był nauczycielem szkoły parafialnej w Namysłowie. W 1648 został diakonem w Wałczynie. Od 1650 sprawował funkcję pastora w Oleśnicy.
Dzieła Jerzy Bock był autorem poezji o charakterze religijnym, ód oraz epicediów. przetłumaczył na język polski z języka niemieckiego, popularną na Śląsku księgę liturgiczną Heinricha Martina Eccarda zatytułowaną Ajenda to jest porządek kościołów ewangelickich księstwa oleśnickiego (1668)Jerzy Bock, „Ajenda to jest porządek kościołów ewangelickich księstwa oleśnickiego”, dwa wydania Oleśnica 1670 oraz Brzeg 1715., w której umieścił własnego autorstwa rymowaną przedmowę oraz 6. napisanych przez siebie modlitw poetyckich, Nauka domowa na pamiątkę wesela...