Rękopis badali J. Farrer z Carlisle w 1804, Scrivener w 1852 i Caspar René Gregory w 1883 roku. Scrivener skolacjonował tekst rękopisu. Rękopis został dodany do listy rękopisów Nowego Testamentu przez Scrivenera. Na liście Scrivenera nosił on numer 509. Gregory nadał mu numer 470.
Obecnie przechowywany jest w Pałacu Lambeth (1175), w Londynie.
Nie jest cytowany w naukowych krytycznych greckiego Novum Testamentum Graece Nestle–Alanda (NA26, NA27).
Zobacz też Lista kodeksów minuskułowych Nowego Testamentu (1–1000)
Przypisy
Bibliografia
(as a)
Kategoria:Minuskułowe rękopisy NT Kategoria:Manuskrypty biblijne z XI wieku