W odróżnieniu od zapisu w formacie JPEG albo TIFF, plik raw zawiera zawsze „surowe” (ang. ) dane z matrycy światłoczułej oraz, zazwyczaj, osadzone w metadanych pliki JPEG w różnych rozmiarach, używane w celu szybkiego podglądu przez oprogramowanie komputerowe. Tenże podgląd jest również wykorzystywany w wewnętrznej przeglądarce zdjęć aparatu, w celu zminimalizowania czasu generowania podglądu i zmniejszenia zapotrzebowania na moc obliczeniową.
Praktycznie każdy producent aparatów stosuje własny (niezgodny z innymi) format plików typu raw. Kontener zawiera najczęściej mieszankę:
struktur zamkniętych, własnościowych (sposób zapisu surowych danych, część metadanych; odczyt możliwy jest poprzez inżynierię odwrotną, co czasem jest trudne lub wręcz niemożliwe dla specjalistycznego sprzętu), otwartych, własnościowych, z oficjalnie upublicznioną dokumentacją (pliki JPEG osadzone w kontenerze), całkowicie otwartych struktur (Exif, IPTC, standard ISO: XMP) opcjonalnie podpis cyfrowy w celu zachowania integralności (utrudnienia lub uniemożliwienia retuszu zdjęcia)