Minuskuł 20 (wedle numeracji Gregory—Aland), ε 288 (von Soden) – rękopis Nowego Testamentu z tekstem czterech Ewangelii, pisany minuskułą na pergaminie w języku greckim z XI wieku. Zawiera marginalia.
Opis rękopisu Kodeks zawiera tekst czterech Ewangelii na 274 pergaminowych kartach (36,6 cm na 23,3 cm); tekst Ewangelii opatrzony został komentarzem.
Tekst rękopisu pisany jest jedną kolumną na stronę, 36 linijek w kolumnie. Według oceny Scrivenera skryba pisał niestarannie.
Tekst Ewangelii dzielony jest według κεφαλαια (rozdziały) oraz według Sekcji Ammoniusza. Sekcje Ammoniusza opatrzone zostały odniesieniami do Kanonów Euzebiusza. W górnym marginesie ponad tekstem umieszczono τιτλοι (tytuły) rozdziałów. Ponadto przed każdą z Ewangelii umieszczone zostały listy κεφαλαια (spis treści).
Tekst Pericope adulterae (Jan 7,53-8,11) umieszczony został na końcu Ewangelii Jana.
Tekst Grecki tekst Ewangelii reprezentuje tekst bizantyjski. Aland zaklasyfikował go do Kategorii V. Według David Alan Black kodeks reprezentuje tekst aleksandryjskiDavid Alan Black, New Testament Textual Criticism, Baker Books, 2006, p. 64..