Minuskuł 135 (według numeracji Gregory-Aland), ε 1000 (von Soden) – rękopis Nowego Testamentu pisany minuskułą na pergaminie w języku greckim z X wiekuK. Aland, M. Welte, B. Köster, K. Junack, Kurzgefasste Liste der griechischen Handschriften des Neues Testaments, Walter de Gruyter, Berlin, New York 1994, p. 47.. Zawiera marginalia. Przechowywany jest w Rzymie.
Opis rękopisu Kodeks zawiera tekst czterech Ewangelii na 174 pergaminowych kartach (24,5 cm na 20,2 cm). Pergamin jest gruby. Pierwszych 26 kart kodeksu, z tekstem Mt 1,1-20,12, zostało uzupełnionych w XV wieku na papierze.
Tekst rękopisu pisany jest jedną kolumną na stronę, w 25 linijkach na stronę. Atrament jest koloru brunatnego, inicjały pisane są czarnym kolorem. Scrivener charakter pisma ocenił na elegancki.
Tekst Ewangelii dzielony jest według κεφαλαια (rozdziałów), których numery podano na marginesie. W górnym marginesie podano τιτλοι (tytuły) rozdziałów. Zastosowano też podział według mniejszych jednostek – sekcji Ammoniusza (w Marku 241). Sekcje Ammoniusza nie zostały opatrzone odniesieniami do kanonów Euzebiusza. Ponadto przed każdą z Ewangelii umieszczone zostały listy κεφαλαια (spis treści).
Zawiera ilustracje, na końcu każdej Ewangelii podano liczbę wierszy.