Minuskuł 207 (według numeracji Gregory-Aland), ε 126 (von Soden) – rękopis Nowego Testamentu pisany minuskułą na pergaminie w języku greckim z XI wiekuK. Aland, M. Welte, B. Köster, K. Junack, Kurzgefasste Liste der griechischen Handschriften des Neues Testaments, Walter de Gruyter, Berlin, New York 1994, p. 48.. Zawiera księgi liturgiczne, marginalia, przechowywany jest w Wenecji. Cytowany jest w krytycznych wydaniach Novum Testamentum Graece.
Opis rękopisu Kodeks na 267 pergaminowych kartach (27,6 cm na 21,3 cm) zawiera tekst czterech Ewangelii, z pewnymi lukami (Mt 1,1-13; Mk 1,1-11).
Tekst rękopisu pisany jest dwoma kolumnami na stronę, 22 linijki w kolumnie.
Tekst kodeksu dzielony jest według κεφαλαια (rozdziałów), których numery umieszczono na marginesie tekstu. W górnym marginesie podano τιτλοι (tytuły) owych rozdziałów. Ponadto tekst Ewangelii dzielony jest jeszcze według sekcji Ammoniusza, których numery umieszczono na marginesie, jednak bez odniesień do Kanonów Euzebiusza (pisanych pod numerami sekcji Ammoniusza).
Rękopis zawiera prolegomenę do czterech Ewangelii, list Hieronima do Karpiana (Epistula ad Carpianum), ilustracje, tablice κεφαλαια (spis treści) przed każdą Ewangelią.