Minuskuł 6 (wedle numeracji Gregory—Aland; według numeracja von Soden: δ 356) – manuskrypt Nowego Testamentu pisany minuskułą na pergaminie w języku greckim, pochodzący z XIII wiekuK. Aland, M. Welte, B. Köster, K. Junack, Kurzgefasste Liste der griechischen Handschriften des Neues Testaments, Walter de Gruyter, Berlin, New York 1994, p. 47.. Przechowywany jest w Paryżu.
Opis rękopisu Kodeks zawiera tekst Nowego Testamentu (bez Apokalipsy), znajdujący się na 235 pergaminowych kartach, każdej o wymiarach 14,5 cm na 10,5 cm.
Tekst rękopisu napisany jest jedną kolumną na stronę i zawiera 29–47 linijek w kolumnie. Rozmiar pisma jest bardzo niewielki; wedle opinii Fredericka Scrivenera, do czytania niektórych stron trzeba korzystać ze szkła powiększającego. Kształty liter zostały określone przez badacza jako eleganckie.
Zawartą w manuskrypcie Ewangelię podzielono według κεφαλαια (gr. kefalaia — rozdziały) oraz sekcji Ammoniusza, których numery umieszczono na marginesie. Sekcje Ammoniusza nie zostały opatrzone odniesieniami do Kanonów Euzebiusza. Tekst Ewangelii zawiera τιτλοι (gr. titloi — tytuły).