Minuskuł 9 (wedle numeracji Gregory—Aland), ε 279 (von Soden) – rękopis Nowego Testamentu z tekstem czterech Ewangelii, pisany minuskułą na pergaminie w języku greckim z XII wiekuK. Aland, M. Welte, B. Köster, K. Junack, Kurzgefasste Liste der griechischen Handschriften des Neues Testaments, Walter de Gruyter, Berlin, New York 1994, p. 47.. Przechowywany jest w Paryżu.
Opis rękopisu Kodeks zawiera tekst czterech Ewangelii, na 298 pergaminowych kartach (23,5 cm na 17 cm).
Tekst rękopisu pisany jest jedną kolumną na stronę, 20 linijek w kolumnie. F. H. A. Scrivener ocenił, że charakter pisma jest barbarzyński.
Tekst Ewangelii dzielony jest według κεφαλαια (rozdziały) oraz według Sekcji Ammoniusza (w Marku 234), których numery umieszczono na marginesie. Sekcje Ammoniusza opatrzone zostały odniesieniami do Kanonów Euzebiusza. Tekst ewangelii zawiera τιτλοι (tytuły) rozdziałów. Ponadto przed każdą z Ewangelii umieszczone zostały listy κεφαλαια (spis treści).
Zawiera Epistula ad Carpianum, tablice do Kanonów Euzebiusza przed Ewangeliami, ilustracje, księgi liturgiczne z żywotami świętych (synaksarion i menologium), zawiera subscriptio na końcu każdej Ewangelii.