Raport Wolfendena Po Raporcie Wolfendena w 1957 roku, Devlin opowiedział się po stronie Jamesa Fitzjamesa Stephena. Utrzymywał, że powinno się pozwolić, by tzw. moralność publiczna wpływała na stanowienie prawa, oraz że nawet prywatne czyny powinny podlegać karze, jeśli zostały uznane za moralnie niedopuszczalne przez "człowieka rozsądnego", aby zachować moralną strukturę społeczeństwa. „Człowiek rozsądny" Devlina był osobą, która reprezentowała powszechnie przyjęte poglądy, niekoniecznie zaczerpnięte z samego rozumu. H. L. A. Hart wspierał pogląd przeciwny raportowi (a wywodzący się z myśli Johna Stuarta Milla), że prawo nie ma żadnego interesu, by wpływać na czyny prywatne, które nikomu nie szkodzą. Argument Devlina został rozwinięty w jego książce z 1965 roku The Enforcement of Morals ("Wymuszanie Moralności"). W wyniku jego popularnej debaty z Devlinem na temat roli prawa karnego w wymuszaniu norm moralnych Hart napisał Law, Liberty and Morality ("Prawo, Wolność i Moralność") w 1963, a następnie i The Morality of the Criminal Law ("Moralność Prawa Karnego") dwa lata później.