Edmund Pietryk (ur. 9 kwietnia 1938 w Orańczycach na Kresach Wschodnich, obecnie Białoruś, zm. 23 maja 2024) – polski aktor, poeta, prozaik, dramaturg, twórca słuchowisk radiowych i dziennikarz.
Życiorys W roku 1960 ukończył studia na Wydziale Aktorskim PWSTiF w Łodzi. Pracował jako aktor w teatrach Szczecina, Lublina, Kielc, Opola i Poznania, gdzie grał przez 36 lat. Jako dziennikarz współpracował m.in. z Tygodnikiem Kulturalnym, „Wprost”, „Dziennikiem Poznańskim”, „Poznaniakiem”.
Swoje teksty literackie publikował w czasopismach takich jak „Twórczość”, „Dialog”, czy „Odra”.
Był członkiem Związku Literatów Polskich od 1968. Mieszkał w Poznaniu.
Twórczość (wybór) Poezja Ikonowe dzieci, 1965; Słone źródła, 1971; Szept brzoskwiniowy, 1974; Palenie wrzosów, 1974; Twarze, 1996; Azyl w Woroneżu, 2007; Zmierzch, 2009; Cisza, 2010.
Proza Szczerbate koleiny, 1967; Chilijska ostroga, 1970; Złota uliczka, 1974; Natychmiast szczęście, 1977; Maraton sprintera, 1978; Stały fragment gry, 1981; Człowiek, który jest poniedziałkiem, 1986.
Dramat Trzy i pół człowieka, wyst. 1962; Po północy nie opłaczę, wyst. 1966; Wieczór białych tańców, wyst. 1968; Hotel, wyst.