Persowie (Πέρσαι) – tragedia antyczna autorstwa Ajschylosa powstała prawdopodobnie w roku 472 p.n.e. Opowiada o klęsce wojsk perskich pod Salaminą.
Postacie Atossa, żona Dariusza i matka Kserksesa, wzorowana na postaci historycznej
Goniec Perski, jego jedyną rolą w utworze jest opisanie wydarzeń mających miejsce w Grecji
Duch Dariusza, króla perskiego
Kserkses, król perski
Chór Dostojników perskich
Treść Miejsce i czas akcji są stałe, wydarzenia rozgrywają się na placu przed pałacem królów perskich w Suzach w ciągu jednego dnia. Akcję rozpoczyna pieśń chóru wyrażająca zaniepokojenie dostojników losami wyprawy perskiej, po chwili pojawia się Atossa, by opowiedzieć im o swoim śnie, w którym widziała złowróżbne znaki. Po chwili wpada na scenę goniec i mówi o klęsce wojsk w bitwie morskiej. Pytany przez chór i Atossę opowiada szczegóły bitwy i późniejszej masakry Persów. Goniec podkreśla rolę Aten w zwycięstwie nad armią Kserksesa, co ma charakter propagandowy. Goniec wymienia imiona wodzów, z których większość poległa. Zrozpaczona Atossa postanawia złożyć ofiarę swojemu zmarłemu mężowi Dariuszowi. Duch króla pojawia się na scenie, po czym pyta o niedawne wydarzenia, przestrzega Persów przed pychą i przepowiada kolejne klęski. Mówi też o szczęśliwych losach państwa za jego rządów.