Ostatecznie zbudowano ich osiem dla Hiszpanii (z czego dwie, Centinelę i Serviolę, sprzedano Egiptowi, jeszcze zanim zdążyły wejść do służby pod banderą hiszpańską) oraz jedną dla Maroka.
Przebieg służby Niektóre hiszpańskie korwety brały udział w działaniach sił koalicji przeciwko Irakowi na wodach Morza Czerwonego w trakcie operacji Pustynna Burza. Infanta Elena uczestniczyła też w bezkrwawym starciu z Marokiem w 2002 roku (kryzys na wyspie Perejil). W następnych latach wykorzystywano je do zwalczania piractwa opodal wybrzeży Somalii. W ramach operacji Atalanta wiosną 2012 roku Infanta Elena uwolniła lankijską łódź rybacką, z kolei jesienią 2010 roku Infanta Cristina została ostrzelana z porwanego statku MV Izumi, co stanowiło pierwszy atak piratów na okręt EU NAVFOR wykonujący misję eskortową.
Na przełomie XX i XXI wieku starzejącym się jednostkom wyznaczono nowe zadania. Korwetę Diana (F-32) poddano w roku 2000 przebudowie (zmniejszenie uzbrojenia, rozbudowa środków łączności), po której została przeklasyfikowana na siłami obrony przeciwminowej. Pozostałe cztery korwety – Infanta Elena (F-33), Infanta Cristina (F-34), Cazadora (F-35) i Vencedora (F-36) – w latach 2004–2005 przebudowano i sklasyfikowano jako patrolowce.