Znaczenie wyprawy Wyprawa miała pionierski charakter docierając ponad 700 km na wschód od Kapsztadu, w okolice rzeki Groot-Vis i wzgórz Bruintjes Hoogte. Po drodze przemierzyła kilka pasm Gór Przylądkowych (Hottentot Holland, Langeberge, Kammanassie, Kouga, Tsitsikamma, Zuurberge, Winterhoekberge, Swartberge), zapadlisko Małego Karoo, potężną dolinę Langkloof oraz kilka wpadających do Oceanu Indyjskiego rzek (Bree, Gouritz, Groot-Gamtoos, Sondags, Groot-Vis). Poprzedzająca ją oficjalna ekspedycja z 1689 r., kierowana przez Isaqa Schrijvera dotarła około 100 km bliżej, w rejon górnego biegu rzeki Sondags. Dopiero wyprawa myśliwych pod przywództwem Hermanusa Hubnera z 1736 r. osiągnęła tereny leżącego dalej na wschód Pondolandu. Trasę Hubnera powtórzyła w 1752 r. oficjalna ekspedycja kolonialna dowodzona przez chorążego Augusta Frederika Beutlera.