Po wodowaniu każda fregata udawała się do bazy w Korsør, gdzie dokańczano instalację wyposażenia i uzbrojenia.
Nazwy okrętów wybrano tak, aby reprezentowały trzy stulecia z historii duńskiej floty. Niels Juel to wiek XVII, Iver Huitfeldt – wiek XVIII, a Peter Willemoes – wiek XIX.
Opis techniczny Podobnie jak Absalony, fregaty typu Iver Huitfeldt opracowano z myślą o ograniczeniu wykrywalności w zakresie promieniowania radarowego, magnetycznego i podczerwieni, a także o maksymalnym wyciszeniu. Można je odróżnić po tym, że Huitfeldty są o jeden pokład niższe i nie mają wewnętrznego pokładu wielofunkcyjnego, a zewnętrznie – po tym, że komin przeprojektowano, aby chronić antenę radaru SMART-L.
Okręty wyposażono w radary SMART-L (wcześniej działający w pasmie L obecnie w paśmie D), o zasięgu 400 km, mogący śledzić do 1000 celów powietrznych, 100 celów morskich i APAR (radar o czterech nieruchomych antenach o zasięgu 150 km, mogący śledzić 200 celów), system Saab CEROS 200 na użytek systemów samoobrony (składa się z radaru i głowicy elektrooptycznej), radar nawigacyjny oraz sonar ATLAS ASO 94 zainstalowany w kadłubie (obecnie okręt nie posiada sonaru holowanego o zmiennym zanurzeniu, co ogranicza możliwości ZOP).