Okręgi wyborcze w Polsce (1935–1939) – 104 okręgi wyborcze wprowadzone w II Rzeczypospolitej mocą Ustawy z 8 lipca 1935 r. Ordynacja wyborcza do Sejmu.
Ustawa z 8 lipca 1935 r. Ordynacja wyborcza do Sejmu, wprowadzała w porównaniu do starej ordynacji wyborczej z 28 lipca 1922 r. inną liczbę posłów, oraz liczbę okręgów wyborczych. Artykuł 1 ordynacji stwierdzał, że sejm będzie składał się z 208 posłów. Natomiast artykuł 6. pkt. 1. dzielił Polskę na 104 okręgi wyborcze, a na każdy okręg wyborczy przypadały 2 mandaty poselskie. Okręg wyborczy mógł obejmować jeden lub kilka powiatów. W przypadku największych miast, były one dzielone na kilka okręgów. W tym przypadku okręgi obejmowały obszar jurysdykcji kilku komisariatów Policji Państwowej.
Spis okręgów wyborczych został zawarty w załączniku do Ustawy.
Głosowanie według procedur przyjętych w wyżej wspomnianej ustawie, przeprowadzono dwa razy: 8 września 1935 r. i 6 listopada 1938 r.