W partii doszło do próby rozłamu, buntownicy zostali jednak szybko spacyfikowani i straceni. thumb|205px|Plakat propagandowy Świetlistego Szlaku pochodzący z 1985 roku Będący w odwrocie maoiści zabijali wieśniaków sprzeciwiających się rebelii i domniemanych kolaborantów rządu. Świetlisty Szlak utworzył ponadto w Amazonii obozy pracy przeznaczone dla zdrajców „sił ludowych”.
Jeszcze w 1991 roku partyzanci stanowili dominującą siłę polityczną na około 40% powierzchni kraju, a 55% ludności znajdowało się na terenach objętych stanem wyjątkowym.
16 lipca 1992 roku rebelianci przeprowadzili atak z użyciem samochodu pułapki w ekskluzywnej dzielnicy Limy Miraflores. W eksplozji zginęło 25 osób, a rannych zostało kilkadziesiąt. Zamach był najbardziej krwawym atakiem Świetlistego Szlaku.
12 i 13 września 1992 roku Guzmán i jego zastępczyni Elena Iparraguire zostali schwytani przez policjęCzarna księga komunizmu s. 636. 2 marca 1993 roku w ręce policji wpadła Margot „Edith“ Dominguez, koordynująca akcje wojskowe partii. Guzmán wezwał do złożenia broni, a rząd ogłosił amnestię dla senderystów. Większość powstańców złożyła broń i oddała się w ręce służb, lecz niektórzy postanowili kontynuować walkę.