Granice tak określonego pasma wyznaczają doliny rzek i potoków: Półgórzanki, Czatożanki oraz Koszarawy i jej dopływów – Bystrej i Glinnej.
Według regionalizacji Jerzego Kondrackiego fragment grzbietowy od przełęczy Glinne, z kulminacją Jaworzyny, do Głuchaczek stanowi część Grupy Pilska w Beskidzie Żywieckim, natomiast odcinek od Głuchaczek, z Mędralową, do przełęczy Klekociny jest już częścią Pasma Jałowieckiego (zwanego też Przedbabiogórskim) w Beskidzie Makowskim. Geograf ten nie wyróżnia więc Pasma Mędralowej jako odrębnego obiektu fizjograficznego, lecz włącza jego fragmenty do sąsiednich pasm i grup górskich. Wieloautorski podział fizycznogeograficzny Polski z 2018 roku wymienia Pasmo Mędralowej jako integralny człon w ramach Beskidu Żywiecko-Orawskiego.
Opis pasma Obecnie stoki w większości są zalesione. Dawniej jednak były znacznie bardziej bezleśne, pokryte dużymi halami pasterskimi z licznymi szałasami. Ostały się jeszcze: Hala Mędralowa, Hala Kamińskiego i liczne polany, już nieużytkowane i stopniowo zarastające lasem, stanowiące jednak dobre punkty widokowe.