Czesław Kozierowski (ur. 20 kwietnia 1890 w Wilnie, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – pułkownik kawalerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Konstantego i Aleksandry z Gołkowskich urodzony 20 kwietnia 1890 w Wilnie, ówczesnej stolicy guberni wileńskiej. Ukończył Korpus Kadetów w Połocku w 1907 oraz Szkołę Podchorążych Kawalerii w Jelizawetgradzie w 1910 roku. W latach 1914–1917 służył w armii rosyjskiej w stopniu podrotmistrza. Od 1917 żołnierz I Korpusu Polskiego w Rosji i członek Polskiej Organizacji Wojskowej (od 1919).
W 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego. Uczestnik wojny 1919–1921 w szeregach 3 pułku ułanów. Od sierpnia do października 1920 pełnił obowiązki dowódcy tego oddziału. 15 lipca 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu majora, w kawalerii, w grupie oficerów „byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej”.