Walther P38 Kurz (P38K) – niemiecki kompaktowy pistolet samopowtarzalny kalibru 9 x 19 mm Parabellum.
Historia konstrukcji Po zamachu na izraelskich sportowców w trakcie Igrzysk w Monachium w 1972 roku w Niemieckiej Republice Federalnej utworzono policyjne oddziały antyterrorystyczne (SEK – Sondereinsatzkommando).
Podstawowym uzbrojeniem komandosów SEK miał być pistolet maszynowy MP5, ale dodatkowo mieli być oni uzbrojeni w pistolety samopowtarzalne. Ponieważ pistolet samopowtarzalny miały być bronią pomocniczą, używana wyjątkowo (np. w przypadku zacięcia MP5) miała to być broń o małych wymiarach, ale jednocześnie strzelająca skutecznym nabojem. Początkowo planowano uzbrojenie komandosów policyjnych w pistolety Walther PP Super kalibru 9 x 18 mm RB Ultra, ale ostatecznie zdecydowano, że zarówno pistolet maszynowy jak i samopowtarzalny policjantów powinien strzelać tym samym nabojem: 9 × 19 mm Parabellum.
Nabojem tym strzelał sprawdzony Walther P38, ale był to typowy pistolet wojskowy, o zdecydowanie za dużych wymiarach. W czasie drugiej wojny światowej produkowano co prawda skrócone, kompaktowe wersje tego pistoletu, ale nie zachowała się dokumentacja techniczna tej wersji dlatego prace rozpoczynano praktycznie od zera.